موسسه یک پروژه
مشاوره رایگان

شبیه‌سازی شبکه با استفاده از NS2 و NS3

در دنیای امروز که فناوری اطلاعات و ارتباطات با سرعتی بی‌سابقه در حال پیشرفت است، شبکه‌ها به ستون فقرات جامعه مدرن تبدیل شده‌اند. از شبکه‌های محلی کوچک گرفته تا اینترنت جهانی، هر روز با پیچیدگی‌های جدیدی در طراحی، پیاده‌سازی و مدیریت شبکه‌ها مواجه هستیم. برای اطمینان از عملکرد بهینه، امنیت و پایداری این سیستم‌های حیاتی، نیاز به ابزارهایی داریم که امکان آزمایش و تحلیل سناریوهای مختلف را بدون اختلال در شبکه‌های عملیاتی فراهم کنند. در اینجا، شبیه‌سازی شبکه به عنوان یک راهکار قدرتمند و ضروری مطرح می‌شود.

مقدمه: چرا شبیه‌سازی شبکه اهمیت دارد؟

چالش‌های کنونی در طراحی و مدیریت شبکه‌ها بی‌شمارند. با ظهور فناوری‌هایی مانند 5G، اینترنت اشیا (IoT)، شبکه‌های تعریف‌شده با نرم‌افزار (SDN) و محاسبات ابری، شبکه‌ها بیش از پیش پویا و پیچیده شده‌اند. تست پروتکل‌های جدید، ارزیابی تأثیر تغییرات پیکربندی یا پیش‌بینی عملکرد شبکه تحت بارهای سنگین، در محیط واقعی می‌تواند بسیار پرهزینه، زمان‌بر و حتی خطرناک باشد. یک اشتباه کوچک می‌تواند منجر به قطعی خدمات گسترده یا حملات امنیتی شود.

شبیه‌سازی شبکه ابزاری را فراهم می‌کند که پژوهشگران و مهندسان را قادر می‌سازد تا رفتار شبکه را در یک محیط کنترل‌شده و مجازی مورد مطالعه قرار دهند. این کار امکان آزمایش فرضیه‌ها، شناسایی تنگناها، بهینه‌سازی عملکرد و اعتبارسنجی طرح‌های جدید را بدون نیاز به زیرساخت فیزیکی پرهزینه یا ریسک اختلال در سرویس‌های موجود، فراهم می‌آورد. ابزارهای شبیه‌سازی، مدل‌های ریاضی و رفتاری اجزای شبکه را پیاده‌سازی می‌کنند و اجازه می‌دهند تا تعاملات پیچیده بین گره‌ها، لینک‌ها و پروتکل‌ها تحلیل شوند.

اصول بنیادین شبیه‌سازی شبکه

شبیه‌سازی شبکه معمولاً بر اساس مدل رویدادگرا (Discrete Event Simulation – DES) کار می‌کند. در این مدل، زمان به صورت گام‌های پیوسته پیش نمی‌رود، بلکه از یک رویداد به رویداد بعدی جهش می‌کند. هر رویداد (مانند ارسال یک بسته، رسیدن یک بسته، اتمام یک تایمر) در یک زمان مشخص رخ می‌دهد و حالت شبکه را تغییر می‌دهد. این رویکرد به شبیه‌ساز اجازه می‌دهد تا محاسبات را فقط در لحظات مهم انجام دهد و کارایی را افزایش دهد.

مزایای اصلی شبیه‌سازی در مهندسی شبکه عبارتند از:

  • کاهش هزینه: نیاز به خرید تجهیزات گران‌قیمت را از بین می‌برد.
  • ایمنی: امکان آزمایش سناریوهای مخرب یا پروتکل‌های ناپایدار بدون به خطر انداختن شبکه‌های عملیاتی.
  • تکرارپذیری: امکان اجرای دقیقاً یک سناریو چندین بار برای اطمینان از صحت نتایج و تحلیل آماری.
  • انعطاف‌پذیری: تغییر پارامترها و پیکربندی شبکه به سادگی و سرعت.
  • قابلیت دید: دسترسی به جزئیات داخلی شبکه و پروتکل‌ها که در یک شبکه واقعی ممکن نیست.

NS2: پیشگام در شبیه‌سازی شبکه‌های سیمی و بی‌سیم

معرفی NS2 و تاریخچه آن

NS2 (Network Simulator 2) یکی از قدیمی‌ترین و پرکاربردترین شبیه‌سازهای رویدادگرا در حوزه شبکه است که ریشه در پروژه REAL از دانشگاه کرنل دارد و بعدها توسط DARPA و PARC توسعه یافت. NS2 به دلیل قابلیت‌های گسترده‌اش در مدل‌سازی پروتکل‌های TCP/IP، مسیریابی و MAC در هر دو شبکه‌های سیمی و بی‌سیم، به ابزاری استاندارد در تحقیقات دانشگاهی تبدیل شد. این شبیه‌ساز یک ابزار خط فرمان (command-line) است که برای کاربران لینوکس طراحی شده است.

معماری و اجزای NS2

NS2 دارای یک معماری دو زبانه است:

  • C++: برای پیاده‌سازی منطق داخلی پروتکل‌ها، الگوریتم‌های حیاتی برای کارایی و دقت شبیه‌سازی. این بخش شامل هسته شبیه‌ساز و مدل‌های تفصیلی پروتکل‌ها است.
  • OTcl (Object-oriented Tcl): یک زبان اسکریپت‌نویسی تفسیری که برای تعریف توپولوژی شبکه، پیکربندی پارامترها، زمان‌بندی رویدادها و کنترل اجرای شبیه‌سازی به کار می‌رود. این تفکیک وظایف، انعطاف‌پذیری بالایی را در طراحی سناریوها فراهم می‌کند.

مولفه‌های کلیدی NS2 شامل گره‌ها (nodes)، لینک‌ها (links)، عامل‌ها (agents) برای پروتکل‌هایی مانند TCP و UDP، و برنامه‌ها (applications) مانند FTP و Telnet هستند. این مولفه‌ها به کاربر اجازه می‌دهند تا یک محیط شبکه کاملاً سفارشی‌سازی شده را ایجاد کند.

قابلیت‌ها و موارد استفاده NS2

NS2 در طیف وسیعی از کاربردهای تحقیقاتی مورد استفاده قرار گرفته است. از جمله قابلیت‌های برجسته آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • شبیه‌سازی پروتکل‌های مسیریابی (مانند OSPF, RIP, AODV, DSR)
  • پروتکل‌های کنترل ازدحام TCP (مانند Tahoe, Reno, NewReno)
  • پروتکل‌های MAC در شبکه‌های بی‌سیم (مانند IEEE 802.11)
  • تحلیل عملکرد شبکه در سناریوهای مختلف (سیمی، بی‌سیم، ماهواره‌ای، MANET)

NS2 ابزارهای تحلیلی مانند Trace File و Nam (Network Animator) را نیز ارائه می‌دهد که به ترتیب برای ثبت جزئیات رویدادهای شبیه‌سازی و نمایش گرافیکی آن‌ها به کار می‌روند.

محدودیت‌ها و چالش‌های NS2

با وجود محبوبیت NS2، این شبیه‌ساز با چالش‌هایی نیز همراه است:

  • پیچیدگی یادگیری: منحنی یادگیری نسبتاً شیب‌داری دارد، به خصوص برای کسانی که با C++ و OTcl آشنایی ندارند.
  • مقیاس‌پذیری: برای شبیه‌سازی شبکه‌های بسیار بزرگ و پیچیده ممکن است با محدودیت‌هایی مواجه شود.
  • پشتیبانی و به‌روزرسانی: توسعه فعال آن تا حد زیادی متوقف شده و به همین دلیل، پشتیبانی از پروتکل‌های جدیدتر یا فناوری‌های نوین شبکه محدود است.
  • مستندات: مستندات آن تا حدی قدیمی شده و یافتن راه‌حل برای برخی مشکلات ممکن است دشوار باشد.

NS3: نسل جدید شبیه‌سازی شبکه برای آینده

معرفی NS3 و فلسفه طراحی آن

NS3 (Network Simulator 3) به عنوان جایگزینی برای NS2، با فلسفه طراحی مجدد و از پایه، برای پاسخگویی به نیازهای شبکه‌های مدرن توسعه یافته است. هدف اصلی NS3 ارائه یک پلتفرم شبیه‌سازی واقع‌گرایانه‌تر، ماژولارتر و قابل‌اعتمادتر است. این شبیه‌ساز کاملاً در C++ نوشته شده است و برای پیکربندی سناریوها از APIهای C++ و پایتون پشتیبانی می‌کند که آن را برای برنامه‌نویسان مدرن جذاب‌تر می‌کند.

معماری و اکوسیستم NS3

برخلاف NS2، NS3 از یک معماری کاملاً شیءگرا و ماژولار بهره می‌برد. اجزای اصلی آن شامل:

  • مدل‌ها (Models): شامل پیاده‌سازی پروتکل‌ها، دستگاه‌ها و کانال‌ها در قالب ماژول‌های مستقل.
  • کمک‌کننده‌ها (Helpers): کلاس‌هایی که به ساده‌سازی فرایند پیکربندی سناریوهای رایج کمک می‌کنند و پیچیدگی‌های اولیه را کاهش می‌دهند.
  • ابزارها (Tools): ابزارهایی برای تحلیل خروجی، ردیابی (tracing) و تجسم نتایج.

یکی از ویژگی‌های بارز NS3، قابلیت ادغام آن با ابزارهای واقعی مانند Wireshark است. این امکان به کاربران می‌دهد تا ترافیک شبیه‌سازی‌شده را دقیقاً مانند ترافیک واقعی شبکه بررسی کنند، که به افزایش واقع‌گرایی شبیه‌سازی کمک می‌کند. NS3 همچنین از مدل‌های لایه فیزیکی واقع‌گرایانه‌تر و مدل‌های تحرک پیچیده‌تر پشتیبانی می‌کند.

قابلیت‌ها و موارد استفاده NS3

NS3 برای پاسخگویی به نیازهای شبکه‌های جدید طراحی شده است و از پروتکل‌ها و فناوری‌های پیشرفته‌تری پشتیبانی می‌کند:

  • پروتکل‌های پیشرفته لایه شبکه (مانند IPv6)
  • مدل‌سازی شبکه‌های سلولی (LTE, 5G) و IoT
  • پشتیبانی از شبکه‌های تعریف‌شده با نرم‌افزار (SDN) و NFV
  • شبیه‌سازی شبکه‌های بی‌سیم جدید (Wi-Fi 6, LoRa)
  • یکپارچه‌سازی با هسته لینوکس برای اجرای کد واقعی پروتکل‌ها (NetDevice real-time)

قابلیت‌های NS3 آن را به ابزاری ایده‌آل برای پژوهش در حوزه‌های نوظهور مانند شبکه‌های خودمختار، شبکه‌های اجتماعی متحرک و محاسبات لبه تبدیل کرده است.

مزایا و پیشرفت‌ها نسبت به NS2

NS3 مزایای قابل توجهی نسبت به نسل قبلی خود دارد:

  • مقیاس‌پذیری و عملکرد بهتر: طراحی بهینه‌تر NS3 اجازه شبیه‌سازی شبکه‌های بزرگ‌تر با کارایی بالاتر را می‌دهد.
  • مستندات جامع‌تر: دارای مستندات بسیار بهتر و به‌روزتر، به همراه مثال‌های فراوان.
  • جامعه کاربری فعال: جامعه توسعه‌دهندگان و کاربران NS3 بسیار فعال است و پشتیبانی خوبی را ارائه می‌دهد.
  • انعطاف‌پذیری در پیکربندی: استفاده از C++ و پایتون، تجربه برنامه‌نویسی مدرن‌تری را فراهم می‌کند.
  • واقع‌گرایی بالاتر: مدل‌های دقیق‌تر لایه فیزیکی و توانایی اجرای کد واقعی (real-time kernel) به واقع‌گرایی شبیه‌سازی کمک می‌کند.

مقایسه جامع NS2 و NS3: انتخاب ابزار مناسب

انتخاب بین NS2 و NS3 به نیازهای خاص پروژه و سطح تجربه کاربر بستگی دارد. هر دو شبیه‌ساز ابزارهای قدرتمندی هستند، اما برای سناریوهای مختلف بهینه‌سازی شده‌اند.

جدول ۱: مقایسه NS2 و NS3
ویژگی NS2 NS3
سال آغاز توسعه اواسط دهه ۱۹۹۰ ۲۰۰۴
زبان برنامه‌نویسی C++ (هسته) و OTcl (اسکریپت) C++ (هسته) و Python (اسکریپت)
هدف اصلی شبیه‌سازی سناریوهای سیمی و بی‌سیم رایج پلتفرم ماژولار و واقع‌گرایانه برای فناوری‌های جدید
پشتیبانی پروتکل‌های جدید محدود و به‌روز نشده بسیار خوب و فعالانه به‌روزرسانی می‌شود (5G, IoT, SDN)
واقع‌گرایی شبیه‌سازی متوسط (مدل‌های فیزیکی ساده‌تر) بالا (مدل‌های دقیق‌تر، ادغام با دنیای واقعی)
مقیاس‌پذیری متوسط (برای شبکه‌های بزرگ با چالش) بالا (طراحی بهینه برای مقیاس‌پذیری)
مستندات و جامعه کاربری قدیمی‌تر و کمتر فعال جامع، به‌روز و فعال
ابزار بصری‌سازی Nam (Network Animator) PyViz (پایتون), NetAnim (NS3 نسخه Nam)

معیارهای انتخاب

برای انتخاب بین NS2 و NS3، به نکات زیر توجه کنید:

  • نوع پروژه: اگر پروژه شما شامل پروتکل‌های قدیمی‌تر TCP/IP یا شبکه‌های حسگر بی‌سیم ساده است و نیاز به سازگاری با کدهای NS2 موجود دارید، NS2 ممکن است همچنان کارایی داشته باشد. اما برای تحقیق در مورد فناوری‌های جدید مانند 5G، IoT، SDN یا پروتکل‌های پیشرفته، NS3 انتخاب بهتری است.
  • تجربه برنامه‌نویسی: اگر با C++ و پایتون راحت هستید، NS3 به دلیل ماژولار بودن و مستندات بهتر، تجربه توسعه روان‌تری را ارائه می‌دهد. اگر با OTcl و ساختار NS2 آشنایی دارید و پروژه شما نیز در این چارچوب می‌گنجد، می‌توانید از NS2 استفاده کنید.
  • دقت و واقع‌گرایی: برای شبیه‌سازی‌های دقیق‌تر و نزدیک‌تر به دنیای واقعی، به خصوص در لایه‌های فیزیکی و MAC، NS3 برتری دارد.
  • پشتیبانی و منابع: NS3 دارای جامعه فعال‌تر و مستندات به‌روزتری است که یادگیری و حل مشکلات را آسان‌تر می‌کند.

راهنمای عملی شروع کار با NS2 و NS3 (اینفوگرافیک متنی)

برای شروع کار با این شبیه‌سازها، یک مسیر گام به گام می‌تواند به شما کمک کند. این مراحل در یک نگاه، مسیر آغازین را نشان می‌دهند:

نقشه راه شبیه‌سازی شبکه با NS2/NS3

  1. انتخاب ابزار مناسب:

    • NS2: برای پروژه‌های میراثی، پروتکل‌های استاندارد سیمی/بی‌سیم قدیمی.
    • NS3: برای فناوری‌های جدید (5G, IoT, SDN)، دقت بالاتر، جامعه فعال.
  2. نصب و راه‌اندازی:

    • پیش‌نیازها: سیستم عامل لینوکس (اوبونتو توصیه می‌شود)، کامپایلر C++، ابزارهای ساخت (make, g++).
    • مراحل: دانلود کد منبع از سایت رسمی، نصب وابستگی‌ها، کامپایل. (برای NS3 مستندات رسمی را دنبال کنید).
  3. یادگیری مبانی و اسکریپت‌نویسی:

    • NS2: آشنایی با OTcl، ساختار اسکریپت‌های .tcl، مفهوم Agent، Node، Link.
    • NS3: آشنایی با APIهای C++ و Python، Helpers، Models. مثال‌های “first.cc” یا “tutorial.py” را بررسی کنید.
  4. طراحی سناریوی شبیه‌سازی:

    • تعریف توپولوژی: تعداد گره‌ها، نوع اتصال (P2P, CSMA, Wireless).
    • پیکربندی پروتکل‌ها: لایه شبکه، انتقال، MAC.
    • تعیین ترافیک: نوع برنامه (UDP, TCP)، نرخ ارسال، مدت زمان.
    • تنظیمات محیطی: مدل تحرک، مدل انتشار در بی‌سیم.
  5. اجرا و تحلیل نتایج:

    • اجرای شبیه‌سازی: از طریق خط فرمان (e.g., ns script.tcl یا ./waf --run script).
    • گردآوری داده: استفاده از فایل‌های Trace (مانند .tr) یا خروجی‌های سفارشی.
    • تجزیه و تحلیل: استفاده از ابزارهایی مانند Awk یا پایتون برای پردازش Trace File، محاسبه متریک‌ها (توان عملیاتی، تأخیر، افت بسته).
    • بصری‌سازی: استفاده از Nam (برای NS2) یا PyViz/NetAnim (برای NS3) برای مشاهده گرافیکی شبیه‌سازی.
  6. بهینه‌سازی و تکرار:

    • بر اساس تحلیل نتایج، پارامترهای شبیه‌سازی را تغییر داده و مجدداً آزمایش کنید تا به عملکرد مطلوب برسید.

کاربردهای پیشرفته و روندهای آینده در شبیه‌سازی شبکه

مرزهای شبیه‌سازی شبکه دائماً در حال گسترش است. با پیشرفت‌های هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، شاهد ادغام این فناوری‌ها با شبیه‌سازها هستیم. برای مثال، می‌توان از یادگیری تقویتی برای بهینه‌سازی پروتکل‌های مسیریابی در محیط شبیه‌سازی استفاده کرد. این رویکردها امکان توسعه سیستم‌های شبکه‌ای خودکار و هوشمند را فراهم می‌کنند.

علاوه بر این، مفهوم “hardware-in-the-loop” که در آن بخش‌هایی از شبکه واقعی با بخش‌های شبیه‌سازی شده ترکیب می‌شوند، در حال گسترش است. این کار امکان تست اجزای فیزیکی در یک محیط شبیه‌سازی شده و کنترل‌شده را فراهم می‌کند و واقع‌گرایی بالاتری نسبت به شبیه‌سازی صرف ارائه می‌دهد. پژوهش‌هایی نیز در زمینه شبیه‌سازی شبکه‌های کوانتومی و مدل‌سازی امنیت سایبری پیشرفته با استفاده از این ابزارها در حال انجام است.

آموزش و پشتیبانی: جامعه کاربری و منابع آموزشی

موفقیت در استفاده از NS2 و NS3 تا حد زیادی به دسترسی به منابع آموزشی خوب و جامعه کاربری فعال بستگی دارد. وب‌سایت‌های رسمی NS3 (nsnam.org) و وبلاگ‌های تخصصی منبعی غنی از آموزش‌ها، مستندات، و مثال‌های کد هستند. فروم‌ها و لیست‌های پستی نیز مکان‌های عالی برای پرسیدن سوالات و حل مشکلات هستند. بسیاری از دانشگاه‌ها نیز دوره‌های آموزشی و منابع آنلاین را برای این شبیه‌سازها ارائه می‌دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد پروژه‌های مرتبط و راهکارهای تخصصی، می‌توانید به صفحه اصلی ما مراجعه کنید.

نتیجه‌گیری: انتخاب هوشمندانه برای نوآوری در شبکه

شبیه‌سازهای شبکه NS2 و NS3 ابزارهای حیاتی برای پژوهشگران، توسعه‌دهندگان و مهندسان شبکه هستند. در حالی که NS2 نقش تاریخی مهمی در زمینه شبیه‌سازی ایفا کرده و همچنان برای برخی سناریوهای خاص کاربرد دارد، NS3 با طراحی مدرن، پشتیبانی از فناوری‌های نوین و جامعه کاربری فعال، به عنوان ابزار پیشرو برای بررسی و توسعه شبکه‌های آینده شناخته می‌شود. انتخاب صحیح بین این دو، بستگی به اهداف پروژه، منابع موجود و تخصص تیم دارد. استفاده از این شبیه‌سازها، امکان نوآوری، بهینه‌سازی و تضمین پایداری شبکه‌ها را در عصر دیجیتال فراهم می‌آورد.

نیاز به مشاوره تخصصی در شبیه‌سازی شبکه دارید؟

تیم متخصص ما آماده ارائه خدمات مشاوره و اجرای پروژه‌های شبیه‌سازی شبکه با استفاده از NS2 و NS3 است.


با ما تماس بگیرید

یا با شماره 09120917261 تماس حاصل فرمایید.

برای آشنایی بیشتر با تیم و خدمات ما، به درباره ما مراجعه کنید.

سوالات متداول (FAQ)

Q1: NS2 و NS3 برای چه کسانی مناسب هستند؟

NS2 بیشتر برای پژوهشگرانی مناسب است که روی پروتکل‌های قدیمی‌تر شبکه یا بازتولید نتایج مطالعات پیشین تمرکز دارند. NS3 برای دانشجویان، پژوهشگران و مهندسانی که به دنبال شبیه‌سازی فناوری‌های جدیدتر شبکه مانند 5G، IoT، SDN و پروتکل‌های پیشرفته بی‌سیم با دقت بالا هستند، انتخاب ایده‌آلی است. همچنین، توسعه‌دهندگان پروتکل‌های جدید که نیاز به یک محیط ماژولار و قابل توسعه دارند، از NS3 بهره زیادی می‌برند.

Q2: آیا یادگیری NS3 دشوارتر از NS2 است؟

به دلیل استفاده از C++ و پایتون و معماری مدرن‌تر، NS3 ممکن است در ابتدا کمی متفاوت از NS2 به نظر برسد. اما به طور کلی، بسیاری از کاربران NS3 را به دلیل مستندات بهتر، جامعه فعال‌تر و استفاده از زبان‌های برنامه‌نویسی رایج‌تر، در بلندمدت برای یادگیری و توسعه آسان‌تر می‌دانند. NS2 با ترکیب C++ و OTcl و مستندات قدیمی‌تر، می‌تواند منحنی یادگیری شیب‌داری داشته باشد.

Q3: چگونه می‌توانم بین NS2 و NS3 یکی را انتخاب کنم؟

انتخاب شما باید بر اساس نیازهای پروژه باشد:

  • برای پروتکل‌های قدیمی و موجود: NS2 ممکن است کافی باشد.
  • برای فناوری‌های نوین (5G, IoT, SDN) و آینده‌نگر: NS3 به دلیل پشتیبانی به‌روز و واقع‌گرایی بالاتر، انتخاب بهتری است.
  • تجربه برنامه‌نویسی: اگر با C++/پایتون آشنا هستید، NS3 برای شما مناسب‌تر است. اگر کدهای OTcl دارید، NS2 را در نظر بگیرید.
  • منابع و پشتیبانی: NS3 دارای مستندات و جامعه کاربری فعال‌تری است.

Q4: آیا NS3 از پروتکل‌های جدید شبکه مانند 5G یا IoT پشتیبانی می‌کند؟

بله، NS3 به طور فعال برای پشتیبانی از فناوری‌های شبکه نسل جدید توسعه یافته است. این شامل ماژول‌های اختصاصی برای شبیه‌سازی شبکه‌های 5G، LTE، شبکه‌های حسگر بی‌سیم، Wi-Fi 6، پروتکل‌های IoT (مانند LoRaWAN)، و شبکه‌های تعریف شده با نرم‌افزار (SDN) می‌شود. این ویژگی NS3 را به ابزاری قدرتمند برای پیشبرد تحقیقات در این حوزه‌ها تبدیل کرده است.

Q5: منابع مفید برای یادگیری NS2 و NS3 کدامند؟

برای NS3، وب‌سایت رسمی nsnam.org منبع اصلی است که شامل مستندات، آموزش‌ها و انجمن‌های کاربری است. همچنین، کتاب‌های زیادی در مورد شبیه‌سازی با NS3 منتشر شده‌اند. برای NS2، هرچند که منابع جدید کمتر است، اما می‌توانید به وب‌سایت‌های دانشگاهی قدیمی، کتاب‌ها و مقالات پژوهشی که از این شبیه‌ساز استفاده کرده‌اند، مراجعه کنید. بسیاری از وبلاگ‌ها و کانال‌های یوتیوب نیز آموزش‌های کاربردی را برای هر دو ارائه می‌دهند. پیشنهاد می‌کنیم برای مطالعه مقالات تخصصی بیشتر، به بخش بلاگ ما سر بزنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *